Onze occasiontoppers


image/jpeg
 
image/jpeg

image/jpeg

Fiat Panda


 

19-12-2011 - tekst + foto's Wim Kamerbeek

In tegenstelling tot zijn Chinese neef de reuzenpanda heeft de nieuwe Fiat Panda helemaal geen publiciteit nodig om te overleven. De derde generatie van de Italiaanse familieauto zal ongetwijfeld weer bij duizenden de wereldwijde showrooms verlaten. AutoGids bracht een bezoek aan de Panda-fabriek in Pomigliano vlakbij Napels en we mochten zelfs een stukje sturen in de iconische Panda.


 

Vroeger zei men ‘Napels zien en dan sterven’. Ik zou dat veranderen in ‘Napels zien en dan eerst schoonmaken’. Wat een rotzooi is het in de Zuid-Italiaanse miljoenenstad, zeg. Overal vuilnis, diepe putten in alle wegen, armoedige flatjes, onafgebouwde fabrieken, een haven in verval en zelfs een echte sloppenwijk. Een kleintje weliswaar, maar mijn eerste echte Europese favela. Zelfs de Vesuvius maakt een uitgebluste indruk, zoals hij daar ligt: verscholen achter de winterschemer als een stomme molshoop waar iedere 50-plusser met nordic-walkingstokken zo tegenop wandelt. Het contrast tussen het vervallen Napels en de totaal vernieuwde Fiat-fabriek in Pomigliano is levensgroot.

 

 

Voor de ingang is een kleine manifestatie gaande van vakbond FIOM, en minstens twee keer zoveel carabinieri als syndicalisten waken over een ordelijk verloop van het protest. ‘La Panda e’ il risultato delle nostre lotte… ma non basta!’ staat er op een spandoek. Mooie taal Italiaans, al ben ik tussen ‘Panda’ en ‘basta’ even de vertaling kwijt. In de fabriek wordt gewoon gewerkt. Nou ja, gewoon… de fabriek is in rep en roer vanwege de aanwezigheid van een paar honderd journalisten uit heel Europa die de nieuwe Panda komen testen en de fabriek bekijken. De fabriek is smetteloos schoon. Je kunt er van de grond eten, maar waarom zou je als er voor de journalisten een heerlijk buffet klaarstaat in de bedrijfskantine? Alle werknemers maken een blije indruk in hun mooie wit/grijze overalls. Onze fabrieksgidsen maken duidelijk dat de arbeiders een hoge mate van zelfstandigheid hebben en op allerlei manieren ideeën kunnen inbrengen. Tientallen gele plakbriefjes met een priegelhandschrift op een wit bord zijn de plaatselijke variant op de ideeënbus. De vakbondsmensen buiten hadden me verteld dat de arbeiders slechts 1.000 tot 1.300 euro verdienen. Is misschien niet veel, maar een blik op de krottenflatjes met het linkeroog en op de krantenkoppen (eurocrisis, Italië failliet, geldkraan dicht etc.) met het rechteroog, leidt tot de conclusie dat deze mensen waarschijnlijk blij zijn dat ze werk hebben in een schone fabriek waar ze een auto bouwen waarvan er de komende jaren miljoenen verkocht gaan worden.

 


Imitaliaans
Maar kom op zeg, we zijn hier niet om de eurocrisis te duiden of in Imitaliaans te discussiëren met de voorhoede van het proletariaat. We willen rijden met de Panda. We kiezen voor het rijtje Panda’s met handgeschakelde 0,9-liter tweecilinder TwinAir-motor en turbo met 85 pk. Deze motor kenden we al uit de Lancia Ypsilon en hij past prima bij de Panda. Lekker fel, hoge brulbeergeluidjes, behoorlijk snel ook op de snelweg, makkelijk schakelend. Vanaf 2.200 toeren begint hij pas een beetje te trekken en dan vindt de schakelindicator dat je al moet overschakelen. Daar moet je je dus niet al te veel van aantrekken, maar het betekent wel dat de fabrieksopgave van het brandstofverbruik niet strookt met de werkelijkheid. De zit voorin is prima. De stoelen zijn wat dun, maar daarmee wint de auto aan binnenruimte. Door diverse verstelmogelijkheden zit je toch comfortabel. Handig is dat je de bijrijdersstoel kunt dubbelklappen. Heb je een werktafeltje voor jezelf of een voetenbank voor de achterpassagier. De achterbank is verschuifbaar en neerklapbaar zodat lange Nederlanders hun Panda optimaal kunnen verdelen tussen voor- en achterpassagiers en bagageruimte.
Het dashboard ziet er modern uit, terwijl het toch teruggrijpt op het klassieke dashboard uit één stuk in de eerste Panda. De overheersende vorm die terugkomt in het stuur, diverse klokken en knoppen is sqround, de combinatie van square (vierkant) en round (rond): vierkant met afgeronde hoeken. De handrem is mooi, maar Fiat beweert dat hij tevens dienst doet als armsteun. Dat kan alleen als je net zulke lange bovenarmen als een gibbon hebt.
De auto is geweldig overzichtelijk en dat is natuurlijk ideaal voor een stadsauto. Fiat heeft extra werk gemaakt van het ronde raampje op de achterhoeken. De hier ingebouwde achterlichten lijken op rode handvatten waarmee je de Panda als een kruiwagen optilt om hem een stukje te verrijden.

 


Robot
We maken tot slot nog een ritje in de Panda met Dualogic gerobotiseerde versnellingsbak. Deze automaat is goedkoop en brandstofbesparend, maar niet populair bij autojournalisten omdat hij lang moet nadenken voor hij schakelt. Maar eerlijk is eerlijk, deze Dualogic doet het best goed (en snel) in de Panda. Ergens halverwege 2012 komt hij naar ons land, evenals 4x4- en BiFuel-versies, en een Panda CNG (aardgas).

 



De Fiat Panda staat vanaf februari in de Nederlandse showrooms en hij kost vanaf 9.290 euro. Mensen die er snel bij willen zijn, kunnen de goedkoopste turboloze Panda pas later kopen. Het door ons gereden exemplaar komt als eerste in februari en kost vanaf 11.290 euro. Gezien de productiecapaciteit van 1.050 Panda’s per dag en de kwaliteit van deze derde generatie, zal de Fiat Panda nooit een bedreigde soort worden.

 

 


  

| Disclaimer