Onze occasiontoppers


image/jpeg
 
image/jpeg

image/jpeg

Volvo V60 D3


 

01-06-2011 - tekst Wim Kamerbeek, foto's Alex Kamerbeek

Het gaat vast wel wennen om als testredacteur elke week in een andere auto te rijden, maar hopelijk ligt het blasé-moment nog ver weg. Nu stap ik nog telkens in een nieuwe testauto en denk dan: ‘Waar heb ik dit aan verdiend? Deze auto is wéér luxer, fijner en geavanceerder dan zijn voorgangers.’ Zo verging het me ook met de Volvo V60. Bovendien had hij meer elektronische hulpmiddelen aan boord dan ik ooit bij elkaar had gezien.

De eerste indruk vanaf de bestuurdersplek is overweldigend, want de stoelen zitten fantastisch en zijn van prachtig leer. Het stuur met twee kleuren leer is mooi en ligt heerlijk in de hand. Het hele interieur is bijna overdadig voorzien van leer. De leren achterbank heeft twee geïntegreerde zitplaatsverhogers. Ingebouwde kinderzitjes dus. Ik druk op de startknop, zet de Geartronic automatische zesbak in zijn achteruit en zie op het kleurenschermpje gele stippellijntjes die de buitenmaten van de auto weergeven, maar als ik aan het stuur draai zie ik twee gele wielsporen die aangeven waar ik heen rijd en die tevens meedraaien met de stuurbeweging. Een druk op het knopje ‘cam’ en ik zie het beeld van twee cameraatjes aan de voorzijde die aangeven wat er aan weerskanten van de auto gebeurt. Dan gaan we rijden. De vijfcilinder 1,8-liter diesel is bijna onhoorbaar. Het schakelen gaat vrijwel ongemerkt. De motor heeft genoeg power, maar hij is vooral stil en zuinig. Bij lange snelwegritten moet je makkelijk 1 op 20 of beter kunnen halen. 


 

Gasfornuizen 
Sommige journalisten hebben de V60 bekritiseerd omdat hij geen echte stationwagon zou zijn. Als je in de witgoedsector werkt en ijskasten en gasfornuizen rondbrengt, is de V60 inderdaad niet de juiste keuze. De achterzijde is niet heel erg hoekig en groot, en er past slechts een bijzetmodelletje ijskast in. Maar Volvo-rijders vervoeren traditioneel vooral labradors, golftassen en kistjes wijn met hier en daar een jeugdhockeyelftal en zitten dus helemaal niet verlegen om al die ruimte. Nu is de auto aan de achterzijde vooral mooi, een beetje in de shootingbrake-vorm. Tussen de bagageruimte en de achterbank hangt een fraai zwart net in twee delen. Denk daar een labrador achter en je hebt een idee van de gewenste uitstraling van deze auto. 


Voetgangers 
De auto bezit een imposante hoeveelheid elektronische veiligheids- en hulpsystemen. Blinde-hoeksignalering is bij veel nieuwe auto’s al gemeengoed: een lampje bij de beide buitenspiegels dat aanklikt als er zich een auto in de dode hoek bevindt. Vervolgens Lane Departure Warning, ook niet ongebruikelijk: een waarschuwingssignaal wanneer je zonder richting aan te geven over een streep rijdt. De adaptieve cruisecontrol met Queue Assist maakt de meeste indruk. De auto verlaagt automatisch de kruissnelheid wanneer je te dicht op een voorganger nadert. Zo nodig remt ie. Dat is geweldig, want nu kun je bijna stress- en ergernisloos door druk verkeer heenrijden. Zonder te gassen, zonder te remmen, bijna op ideale snelheid. Je hoeft alleen maar te sturen en als je helemaal stil staat even het gaspedaal aanraken. Helaas (dus eigenlijk gelukkig) heb ik de City Safety niet kunnen uitproberen. Beneden 31 km/h remt de auto zelfstandig af wanneer je een voetganger dreigt aan te rijden. De Collision Warning met Full Auto Brake is wel een paar keer in actie geweest, maar eigenlijk iets te voorbarig naar mijn zin. De radar neemt dan iets waar – bijvoorbeeld twee fietsers in een flauwe bocht naar links - en remt fluks af.

 

Concluderend is de Volvo V60 een schitterende auto, van buiten maar met name in het interieur. Hij rijdt geweldig en je zou echt moeite moeten doen om er een ongeluk mee te veroorzaken.

 

(Onderstaande is het vervolg op de rijtest met de Volvo V60 dat niet in AutoGids heeft

gestaan)

Van de elektronica aan boord van de Volvo V60 heeft de adaptieve cruisecontrol de meeste indruk op me gemaakt. U kent natuurlijk de cruisecontrol. Bij een snelheid die u op dat moment ideaal vindt, drukt u op een knopje en de auto houdt automatisch die snelheid aan. De rechtervoet komt tot rust en het brandstofverbruik daalt. Geweldig wanneer u in 2011 ’s morgens om 4.00 uur de snelweg opdraait. De rest van de dag is het zo druk op onze wegen dat de cruisecontrol niet vaak aangezet kan worden. Maar nu de adaptieve cruisecontrol. De auto meet de snelheid van en de afstand tot zijn directe voorganger en past zich aan door gas terug te nemen en waar nodig bij te remmen. Het kan aan mij liggen, maar het wordt me nooit helemaal duidelijk wanneer de adaptieve cruisecontrol ingrijpt en wanneer de Collision Warning met Full Auto Brake zijn werk doet. Misschien doet het er helemaal niet toe. Hoe dan ook; gaat de voorganger weer wat sneller, dan verhoogt de Volvo ook zijn eigen snelheid.

 

Brommobiel
Het systeem werkt erg goed, al zweeft je rechtervoet aanvankelijk continu boven het rempedaal omdat je uiteraard twijfelt aan de betrouwbaarheid van het systeem. Het mooie van adaptieve cruisecontrol is dat je in dicht verkeer dat met bijvoorbeeld 80 in het uur rijdt, het systeem op 90 km/h instelt en vervolgens volkomen relaxed achter je voorgangers aansukkelt, als aan een elastiekje. Ik heb het ook thuis op de IJsseldijk uitgeprobeerd. Daar komt het vaak voor dat je achter een langzame auto, trekker of brommobiel zit en met geen mogelijkheid kunt passeren. Je kunt je dan kilometerslang zitten ergeren, terwijl de langzame bestuurder de zenuwen van jou krijgt vanwege bumperkleven. Nu stel je het systeem in op 60 kilometer (de maximumsnelheid) en zonder irritaties en rokende remschijven sukkel je ontspannen achter de zondagsrijder aan. 


 

Starwars
Op de dijk treden er een paar ‘maren’ op. Wanneer er een auto op de dijk staat geparkeerd, vliegt de Volvo in de remmen. Hij voelt gevaar, terwijl jij er gewoon omheen denkt te gaan rijden. Is een kwestie van eerder naar links uitwijken, maar dat is niet altijd veilig. In een flauwe bocht naar links ziet de Volvo twee fietsers aan de rechterkant aan voor een risico op een frontale botsing en remt sterk af. Op het dashboard, onder de voorruit gaan lampjes met een zeker Starwars-gehalte flikkeren wanneer je nadert. Ook op de snelweg moet je oppassen met de adaptieve cruisecontrol. Wanneer je voorganger de afrit oprijdt, schiet de Volvo naar voren. Niet heel erg abrupt, maar het is geen fijn gevoel. Wanneer iemand vlak voor je naar jouw rijbaan opschuift, houdt de auto sterk in. Ik denk dan dat het makkelijk kan, met zo’n korte tussenafstand, omdat de voorganger dezelfde snelheid heeft als ik, maar het systeem denkt er anders over. Waarschijnlijk denkt het systeem helemaal niks, maar meet het gewoon afstand en snelheid. En waarschijnlijk heeft het systeem gelijk en ben ik gewoon veel te veel gewend geraakt aan het drukke verkeer in Nederland. Ja, beste mensen, we houden tegenwoordig zo weinig afstand in de spits dat er dagelijks vele files ontstaan door onbenullige kop-staartbotsinkjes, waarbij hoogstens een paar lampjes sneuvelen. Misschien moeten we dat wel afleren en weer normaal afstand gaan houden. Krijg je nog meer files. Afijn. Kom ik op het eind op terug. 


  

Doseerinrichting
De adaptieve cruisecontrol heeft ook nog Queue Assist. Hiermee kun je zonder veel na te denken, aansluiten in de rij voor het stoplicht, de pont, de brug, de doseerinrichting etcetera. De Volvo komt telkens zelfstandig tot stilstand en met een klein tikje op het gaspedaal gaat ie weer rijden met een snelheid die uiteraard afhankelijk is van die van de voorganger.

De auto heeft tevens Lane Departure Warning. Dit bestaat al heel wat jaartjes en geeft een signaal af wanneer de auto een al dan niet doorgetrokken streep overschrijdt zonder dat de bestuurder de richtingaanwijzer gebruikt. Dit is om knikkebollende chauffeurs wakker te maken. Bij de Volvo kun je een minimumsnelheid instellen waarbij het systeem geactiveerd wordt. De auto gaat dan piepen. Het is een goed werkend systeem met wederom een ‘maar’ op de dijk. De importeur heeft het LDW afgesteld op 65 km/h en dat is de op dijk een normale snelheid (het maximum is 60, maar who cares). Maar aan weerszijden heeft de gemeente met stippellijnen het territorium van de fietsers afgebakend. Nou is de dijk zo smal dat je bij tegemoetkomend verkeer over die stippellijnen heen moet of frontaal botst. De auto piept dus continu. Nou ja, kwestie van die minimumsnelheid hoger afstellen. Kost je hooguit een uurtje met het vuistdikke manual erbij. 

 

Blinde hoek
De blinde hoek wordt vaak genoemd als oorzaak van verkeersongelukken. Er is echter een fundamenteel verschil tussen de blinde-hoekproblematiek bij vrachtwagens en die bij auto’s. Vrachtwagenchauffeurs hebben vooral moeite om fietsers en voetgangers te zien die zich achter de auto bevinden, ter hoogte van het portier aan de rechterkant of vlak voor de cabine. Jaarlijks komen er gemiddeld vijftien fietsers om bij gruwelijke ongelukken met vrachtwagens. Dit gebeurt meestal binnen de bebouwde kom en vooral bij rechtsafslaande trucks die optrekken bij een verkeerslicht. Ook met voetgangers gebeuren deze ongelukken, die vooral zo afschuwelijk zijn omdat de slachtoffers bijna vermalen worden onder de wielen terwijl de omstanders het zien gebeuren en vergeefs proberen de chauffeur te waarschuwen. Gelukkig zijn er steeds meer maatregelen om deze ongelukken te voorkomen. Zo werken truckproducenten hard aan allerlei elektronica terwijl stadsbesturen maatregelen nemen zoals de blindehoekspiegel op verkeerslichten in Amsterdam en spiegelafstelplaatsen voor vrachtwagens. De dodehoekspiegel (aan de bovenkant van het rechterportier en wijzend naar beneden) is sinds 2003 in ons land verplicht. Ook krijgen schoolkinderen les over de dode hoek. 


Stijve nekken
De dodehoekproblematiek bij personenauto’s is compleet verschillend. De enige echte dode hoek van een auto bevindt zich achter de linker- en rechterschouder van de bestuurder, het gebied dat net tussen het zicht van de binnenspiegel en de buitenspiegel valt. Bij autorijles leer je dat je bij het verwisselen van rijbaan altijd moet checken door over je schouder te kijken. Lijkt niet zo heel ingewikkeld maar toch zijn dode hoeken verantwoordelijk voor een groot gedeelte van alle aanrijdingen. Oorzaken: luiheid, gemakzucht, te veel zelfvertrouwen en een toenemende mate van stijve nekken bij oudere automobilisten. Getallen over de oorzaken van aanrijdingen zijn bijna niet boven water te krijgen, maar we kennen allemaal mensen in onze directe omgeving die bijvoorbeeld vreselijke moeite hebben met invoegen op de snelweg.

 

Kliko’s
Steeds meer autofabrikanten bouwen apparatuur in die waarschuwt voor een auto of vrachtauto in de dode hoek. Volvo en Ford hebben de Blind spot Information System (BLIS), Audi heeft Side Assist, Citroën het Système de Angle Mort (SAM) en Mazda het Rear View Monitor. Ze komen allemaal ongeveer op hetzelfde neer. Onze Volvo V60 heeft aan beide zijden bij de buitenspiegel een oranje lampje dat aangaat wanneer er links ‘iets’ in je dode hoek zit. Het werkt aan de rechterkant wanneer ‘iets’ jou inhaalt (dus niet wanneer je zelf aan het inhalen bent). Op de snelweg werkt dat systeem best goed. Al weet ik eerlijk gezegd niet of het ook perfect werkt bij motoren die jou links inhalen. Op smalle wegen en in de stad werkt het systeem niet goed. Het reageert soms op kliko’s, soms op fietsers en soms zomaar of op tegemoetkomend verkeer. Dat is niet erg, al is het soms licht irritant, maar je kunt het BLIS ook uitschakelen en dan is er dus niks aan de hand. De vraag is of BLIS het autorijden veiliger en/of makkelijker maakt. Tja... Als je gewoon in je spiegels en over je schouder blijft kijken bij het wisselen van rijbaan, waarschuwt BLIS je voor die ene keer dat je het vergeet. Als je daarentegen blindelings op BLIS vertrouwt, maak je snel brokken. BLIS kan niet zien wat er gebeurt in de rijstrook achter je en kan ook niet reageren op bijvoorbeeld een krankzinnige chauffeur die je met 200 km/h inhaalt. Voorlopig geven we BLIS het voordeel van de twijfel. En zien we uit naar de volgende generatie BLIS die hopelijk samenwerkt met de actieve cruisecontrol of de Lane Departure Warning. Ik kan me zelfs voorstellen dat het navigatiesysteem in de berekeningen betrokken wordt. Dat bijvoorbeeld BLIS of LDW uitgeschakeld wordt, wanneer je volgens de navigatie op een secundaire weg rijdt. 

 

Beleving
Ik ben razend enthousiast over al deze hulpsystemen. Echte autoliefhebbers - de petrolheads - zullen wel klagen dat zo de beleving en dergelijke verloren gaan, maar wat dan nog? Ik besef dat de diverse systemen nog in de kinderschoenen staan, maar stel me een toekomst voor waarin de systemen binnen de auto met elkaar samenwerken. En net zo belangrijk: dat auto’s met elkaar communiceren. Dat je bijvoorbeeld elektronisch aanhaakt bij een auto of groepje auto’s met dezelfde bestemming als jij en dat je helemaal niks hoeft te doen tot je vlak bij je bestemming wordt wakker gemaakt. Tenzij je vooraan rijdt natuurlijk. De auto’s zouden dan bijvoorbeeld met een stootkussen zijn uitgerust en met een tussenruimte van tien centimeter rijden. Toekomstmuziek? De Volvo V60 heeft me zeker aan het denken gezet.

Er is een Volvo V60 vanaf 35.495 euro. Ons exemplaar met de pakketten Family Line, Summum Plus Line, Driver Support Line en lederen stuur kostte 61.915 euro.


  

Volvo V60 D3

 

Prijs

61.915 euro

 

Vermogen

163 pk bij 3.000 t/min

 

Koppel

400 Nm bij 1.500 t/min

 

Transmissie

Zestraps automaat

 

Gemiddeld verbruik

6,0 l/100 km

 

CO2-uitstoot

159 g/km

 

Energielabel

C

 

Bijtelling

25%

 

0-100 km/h

9,4 sec

 

Topsnelheid

215 km/h

 

Bagageruimte

430 liter

 


| Disclaimer